Διπλή φορολογία

Διπλή φορολογία είναι μια κατάσταση στην οποία δύο ή περισσότεροι φόροι πρέπει να πληρωθείτε για το ίδιο πράγμα προτέρημα ή οικονομική συναλλαγή.

Η διπλή φορολογία εμφανίζεται με διάφορους τρόπους. Στο διεθνές επίπεδο, εμφανίζεται μεταξύ δύο χωρών που οφείλονται να επικαλύψουν μεταξύ των φορολογικών νόμων τους. Μπορεί επίσης να συμβεί στον εταιρικό μέρισμα επίπεδο.

Περιεχόμενο

Φόρος μερισμάτων εταιριών

Χαρακτηριστικά, μια εταιρία πληρώνει τους φόρους εισοδήματος στα κέρδη της, και μπορεί να αποφασίσει να διανείμει μια μερίδα εκείνων των εισπράξεων ως μερίσματα στους μετόχους του. Παρά το γεγονός ότι αυτά τα χρήματα έχουν φορολογηθεί ήδη στο εταιρικό επίπεδο, όταν αλλάζει τα χέρια στο μέτοχο, φορολογείται πάλι στο προσωπικό επίπεδο. Αυτό αναφέρεται ως φόρος μερισμάτων. (Αφ' ετέρου, μια συνεργασία ο ίδιος δεν φορολογείται, αλλά οι συνεργάτες πληρώνουν το φόρο ατομικού εισοδήματος στο μερίδιο καθαρών αποδοχών τους στο τέλος του έτους, εάν εκείνες οι αποδοχές διανέμονται ή όχι).

Στην Αυστραλία η διπλή φορολογία των μερισμάτων αποφεύγεται με την χρήση ενός συστήματος καταλογισμού μερισμάτων.

ΗΠΑ

Το 2003, Ο Πρόεδρος Bush πίεσε για να ακυρώσει το φόρο μερισμάτων, αναφορά της διπλής φορολογίας ως λόγο. Ένας συμβιβασμός με Συνέδριο οδηγημένος Εργασίες και νόμος συμφιλίωσης φορολογικής ανακούφισης αύξησης του 2003, ποιοι φόροι οι περισσότεροι Αμερικανοί στο επίπεδο 15%, και χαμηλού εισοδήματος Αμερικανοί στο επίπεδο 5%.

(Διεθνείς) συμφωνίες διπλής φορολογίας

Κύριο άρθρο: Φορολογική συνθήκη

Δεν είναι ασυνήθιστο για μια επιχείρηση ή ένα άτομο που κατοικούν σε μια χώρα για να κάνουν ένα φορολογήσιμο κέρδος (αποδοχές, profits) σε άλλος. Αυτό το πρόσωπο μπορεί να διαπιστώσει ότι υποχρεώνεται από τους εσωτερικούς νόμους για να πληρώσει το φόρο σε εκείνο το κέρδος τοπικά και πληρώστε πάλι στη χώρα στην οποία το κέρδος έγινε. Δεδομένου ότι αυτό είναι άδικο, πολλά έθνη κάνουν διμερής Συμφωνίες διπλής φορολογίας με τον έναν. Συμβατικά, αυτό απαιτεί ότι ο φόρος πληρώνεται στη χώρα της κατοικίας και είναι απαλλάξημο στη χώρα στην οποία προκύπτει. Για να κάνει αυτό, ο φορολογούμενος πρέπει να δηλωθεί (στην ξένη χώρα) για να είναι μη κάτοικος εκεί. Έτσι η δεύτερη πτυχή της συμφωνίας είναι ότι οι δύο φορολογικές αρχές ανταλλάσσουν τις πληροφορίες για τέτοιες δηλώσεις, και μπορεί έτσι να ερευνήσει οποιεσδήποτε ανωμαλίες που να δείξουν τη φορολογική διαφυγή.

Φορολογία αποταμίευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Ευρωπαϊκή Ένωση, τα κράτη μέλη έχουν συνάψει μια πολύπλευρη συμφωνία1 στην ανταλλαγή πληροφοριών. Αυτό σημαίνει ότι κάθε ένας θα εκθέσουν (στα αντίστοιχά τους το ένα στο άλλο αρμοδιότητα) έναν κατάλογο εκείνων των αποταμιευτών που έχουν απαιτήσει την απαλλαγή από τοπική φορολογία με τη δικαιολογία της παραμονής του κράτους όπου το εισόδημα προκύπτει. Αυτοί οι αποταμιευτές πρέπει να έχουν δηλώσει εκείνο το ξένο εισόδημα στη χώρα κατοικίας τους, έτσι οποιαδήποτε διαφορά προτείνει φορολογική διαφυγή.

(Για μια μεταβατική περίοδο, μερικοί2 τα κράτη έχουν μια χωριστή ρύθμιση. Μπορούν να προσφέρουν σε κάθε μη εδρεύοντα κάτοχο απολογισμού την επιλογή των φορολογικών ρυθμίσεων: καθεμία (α) κοινοποίηση των πληροφοριών όπως ανωτέρω, ή (β) αφαίρεση του τοπικού φόρου στο ενδιαφέρον αποταμίευσης στην πηγή όπως συμβαίνει για τους κατοίκους).

Σημειώσεις

Σημείωση 1: Οδηγία του Συμβουλίου 2003/48/ΕΚ της 3ης Ιουνίου 2003 στη φορολογία του εισοδήματος αποταμίευσης υπό μορφή πληρωμών ενδιαφέροντος.

Σημείωση 2: Δείτε (17) και (18) ανωτέρω, για μια "προσωρινή" περίοδο, Αυστρία, Το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο μπορούν να εφαρμόσουν το α φόρος παρακράτησης στους μη εδρεύοντες απολογισμούς παρά να ανταλλαχθούν οι πληροφορίες.

 

  > Ελληνικά > en.wikipedia.org (Μηχανή που μεταφράζεται στα ελληνικά)